دكتر عباس حرّی
دانشگاه تهران، گروه کتابداری و اطلاع رسانی
بدنویسى چنان از اهمیت برخوردار است که هر تحصیلکردهاى باید کم و بیش با آن آشنایى داشته باشد. بسیارى از افراد ممکن است درواقع بد بنویسند، اما قواعد آن را تنها شنیده باشند. به همین دلیل، این خطر وجود دارد که پس از مدتى نسبت به این سنت شریف بیگانه شوند . نوشتن دربارهى بدنویسى در واقع تحت قاعده درآوردن تجربههایى است که طى سالها بدنویسى حاصل آمده یا از آثار دیگران آموخته شده است.
دلیل این که تاکنون کسى به چنین امر خطیرى دست نیازیده است شاید این باشد که هیچکس شرایط لازم را در خود نیافته است؛ یعنى کسى که هم بد بنویسد و هم بداند که بد مىنویسد. این دو شرط اساسى، خوشبختانه، در نگارنده جمع است و دریغش آمد تا مشتاقان و همقلمان را بىنصیب بگذارد.
شاید علاقهمندان تازهکار، پس از خواندن این نوشته دریابند که بد نوشتن کار چندان دشوارى نیست و قواعد آن را مىتوان به سادگى فراگرفت و به کار بست. هر چند نفر که این قواعد را به درستى بیاموزند، نگارنده به اجر خود رسیده است.
نه اصل اساسى را مىتوان براى توفیق در بدنویسى به یاد سپرد، اما باید توجه داشت که جمع آوردن همهى این 9 اصل در نوشتهاى واحد، کار بدنویسان تازهکار نیست و ممکن است نتوان به سادگى به این مهم دست یافت. لیکن هر چه تعداد بیشترى از آن در نوشته گرد آید مطلوبتر است.
ادامه مطلب

