پاسخ مديرگروه علمسنجي مركز تحقيقات سياست علمي به مقاله رييس فرهنگستان علوم/١/
آيا بالاتر رفتن رتبة علمي در ISI، «توهم توسعة علمي» را تداعي ميكند؟
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: علمي
چاپ مقاله اخير دكتر داورى اردكانى، استاد فلسفه دانشگاه تهران و رييس فرهنگستان علوم جمهوري اسلامي ايران با عنوان «توهم توسعه علمى از طريق افزايش تعداد مقالات در فهرست ISI» در يكي از روزنامههاي كثيرالانتشار كشور، واكنشهايي را در جامعه علمي كشور در پي داشت.
به گزارش سرويس علمي - پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اگر چه بحثها و اظهارنظرهاي ضد و نقيض پيرامون موسسه اطلاعات علمي(ISI) و كاركردهاي آن و ارزش و جايگاهي كه بايد به مقالات منتشره در مجلات نمايه شده در ISI قايل شد، طي سالهاي اخير همواره مطرح بوده است، اما با تلاشهاي صورت گرفته در دو، سه سال اخير خصوصا با راهاندازي سامانه نمايهسازي مقالات علمي داخلي (ISC) كه از آن به عنوان ISI اسلامي و ايراني ياد ميشود و همچنين تغييراتي كه در آييننامه ارتقاي اعضاي هيات علمي در راستاي توجه هر چه بيشتر به مقالات منتشر شده در مجلات داخلي و غير ISI شده به نظر ميرسيد برخوردهاي افراطي و تفريطي در خصوص ISI تا حد زيادي تعديل شده و لااقل شاهد ISIگرايي محض و زير سوال بردن افراطي ارزش تمامي مجلات خارج از اين سيستم نمايهسازي از يك سو و در مقابل خط بطلان كشيدن بر همه كاركردها و شاخصهاي ارزيابي علمي ISI و توهم توسعه علمي خواندن رشد خيرهكننده توليدات علمي نمايه شده كشور در بانك اطلاعات اين موسسه در سالهاي اخير نباشيم.
با اين حال، مقاله دكتر داورى اردكانى به عنوان رييس يكي از برجستهترين نهادهاي رسمي علمي كشور و موج واكنشها نسبت به آن نشاندهنده تداوم بحثها و حساسيتها پيرامون ISI حداقل در بخشي از جامعه علمي در حال تكوين كشور است.
ادامه مطلب
تابستان امسال کتابخانه دانشگاه ما تصمیم به انجام قفسه خوانی بصورت کار گروهی گرفت. در آغاز مخالف هایی وجود داشت و مسوولین کتابخانه ها مخالف این بودند که همکاران سایر کتابخانه ها و بخش ها قفسه خوانی کتابخانه آنان را انجام دهند (چون می ترسیدند اشکالات کارشان در آید ). ولی مدیر کتابخانه اصرار داشت که کار باید گروهی انجام شود. بالاخره سر شما را درد نیاورم کار در سه گروه چهار نفره آغاز شد . مشکلاتی که در بین کار بوجود آمد بماند ولی تجربه بسیار خوبی بود اولا بر همه مشخص شده که در کشور ما هم می شود کار گروهی کرد- اشکالات دقیقا مشخص شد- رابطه بین همکاران صمیمانه تر شد و حجم زیادی از کار در مدت کمی انجام شد- در حین کار مشکلات کار با کارشناسان در میان گذاشته و در همان جا حل می شد. در کل تجربه بسیار خوبی بود فقط باید همت کرد و مقاومت نمود. ۱۰۰ سال اول سخت است.